**********?RELATOS¿**********

Y que pasa cuando estas hasta os mismisimos de TODO...??
Semella unha película, cando deixas á veira as túas gafas de cor rosa, cando xa non sabes quen és, cando o que parecía que perseguias durante toda a túa vida, agora quizás non o podas alcanzar, ou no caso de poder alcanza-lo, non te ves suficintemente capacitada para face-lo...nese preciso momento que carallo fas??sabes que a vida non se arranxa soa, xa te pasou outras veces, e sabes que o único que podes facer é perseguir o teu soño, pelexando coas uñas e cos dentes, pero se hoxe non recordas o teu soño...voltamos a mesma pregunta, e ahí estades vós, esa xente que che intenta lembrar quen eras e o que perseguias, todo aquelo polo que loitabas, pero a ti xa non che parece o mesmo, semella que estan a falar de outra persóa, outra que recordas dende o lonxe, e dánche ganas de, inda que sexa por eles, por aqueles que creeron en ti algunha vez, erguerte e brincar alto, ven preto do ceo para que todos eles te poidan ver e voltar a escoitar a túa voz, pero enton xa non lle encontras senso algún a eses motivos polos que antes brincabas, quizás viñan acompañados por aquela persóa, quizás non foras ti a que berrabas, pero si era o teu corazón, ese segue-lo a escoitar, moi baixiño, coma se quixera calar, pero tampouco queres deixar-lo calar, inda que quedaches sen forza, non queres deixa-lo calar, pensas que se cala, será a túa culpa...
agora non hai volta atrás, nunca a houbo, pero hoxe, coma antes, tes ganas de empezar de novo, coma antes pensas que inda non é tarde, pero xa estas canso non como antes.
A gloriñas na illa, pasámolo de medo, bueno polo menos eso dixo, jaja, xa vos contará como foi para ver se vos da envexa suficiente para que veñades a verme, a volta o colexo foi dura, algo mais do pensado, pero mereceu a pena, alugamos un coche e chegamos ata esas praias das postais...pena do tempo, que coma sempre, durante os exames foi de medo, e xusto o remata-los unha merda...
Bueno supoño que o que mais lle gustou a parte da RUTA 66, foi o Castell de Bellver, que por suposto xa lle dixen q non vos ensinara fotos del pq na fotos non se aprecia toda a beleza, podedes ve-las das praias, esas si, igualiñas as do atlántico, o mesmiño de quentes as de alá, xa vos contará pq por suposto que inda que chova, trone, ou neve, unha galega é unha galega, é como tal alí onde vas, metes os peciños na iauga, tipo chavaskeira...por certo foi o que che faltou traer, un chisko desa auguiña, para repornos ó finde longo que tivemos
Espero ter noticias vosas de como foi o voso fin de exames...o meu é de recordar, moitas graciñas miña truji!! necesitaba unha charla, unha aperta, e por suposto, un trago de LK+Cremiña